نزاده چارگان مادر نبوده هفتگان آبا

زمان را از تو افزایش زمین را از تو آسایش

روان را از تو آرامش خرد را از تو استغنا

به کلک قدرت داور تو بودی آفرین گستر

ز درعت حلقه یی گردون ز تیغت شعله یی کانون

ز قهرت لطمه یی جیحون ز ملکت خطوه یی بیدا

اگر لطف تو ای داور نگردد خلق را رهبر