لرزه فتادش ز فرط خشم بر اعضا

پیشترک آی تا لب تو ببوسم

کز لب لعل توگشت حل معما

همچو یکی شیر خشمگین بخروشید

گفت که ای مفلس این چه بی ادبی بود

خیز و وداعم کن و صداع میفزا

گر تو بدین مایه دانش از بشرستی