وز لبکانش چکید شهد مهنا

مادح خاص خدایگان ملوکم

مدحت او خوانده صبح و شام به هرجا

نرمک نرمک لبان گشوده به خنده

خندان خندان دوید و پیش من آمد

دوخت دو لب بر لبم که بوسه بزن ها

الحق شرم آمدم بدین لب منکر