خندان خندان دوید و پیش من آمد

مدحت او خوانده صبح و شام به هرجا

نرمک نرمک لبان گشوده به خنده

وز لبکانش چکید شهد مهنا

دوخت دو لب بر لبم که بوسه بزن ها

الحق شرم آمدم بدین لب منکر

بوسه زدن بر لبی چو لاله حمرا