گفت مزن لاف و عشوه کم کن از یراک

شاه مرا برگزیند از همه دنیا

شه نخرد شعر دلکش تو به مویی

چون کند از روی لطف شعر من اصغا

مایه شعر تو از منست سراپا

گر نکشد سرخ گل نقاب ز چهره

بلبل مسکین چگونه برکشد آوا