مایه شعر تو از منست سراپا

شه نخرد شعر دلکش تو به مویی

چون کند از روی لطف شعر من اصغا

گفت مزن لاف و عشوه کم کن از یراک

گر نکشد سرخ گل نقاب ز چهره

بلبل مسکین چگونه برکشد آوا

شادی خسرو بود ز طلعت شیرین