قاآنیت آن به که دعاگوید ایدون

صبری اگرم دید فلک برد به یغما

بی روی توام روی دهد راحت هیهات

بی یاد توام شاد شود خاطر حاشا

تا وصف مکرر شود و مدح مثنا

تا تنگ شود زاویه از بعد مسافت

در زاویه تنگ کند خصم تو ماوا