بر روی ز من فرشته یی مانا

نوروز تویی و نوبهاران تو

کز طلعت تو جوان شود دنیا

از روح روان سرشته یی گویی

از لعل تو نعل روح در آتش

از عشق تو مغز عقل پر سودا

چون از خم زلف چهره بنمایی