کز در صدای سندان برخاست کانچنانک

زانگونه کز قراضه زر نطع زرگرا

مرغ هوا و ماهی دریا به خواب و من

بیدار و چشم دوخته در چشم اخترا

پنداشتی ز چرخ بغرید تندرا

گفتم هلاکیی ء که به در حلقه می زنی

گفتا نگارگفتم بخ بخ درا درا