آری چراغ و شمع نباید به حکم عقل

از بهر خویش کردم بالین و بسترا

بی شمع و بی چراغ ز روی منورش

شد همچو روز روشن بزمم منورا

چون چهره برفروزد خورشید خاورا

گفتم بهل که عود به مجمر در افکنم

شکرانه قدوم تو ترک سمنبرا