خشنودم از زمانه برزق مقدرا

گفتم میان فقر و غنایم وزین قبل

خنثاست بخت من که نه ماده است و نه نرا

نفسم صبور و قلب شکور است لاجرم

لیکن به حکم آن که ضرور است اکتساب

آهنگ پای بوس ملک دارم ایدرا

گفتا به فصل دی که سخن بفسرد به کام