گر خدمتی امیر بفرمایدت بری

بس تجربت که رفته درین باب مرمرا

اکنو منت رهی بنمایم به حکم عقل

لیکن به شرط آنکه شود بخت یاورا

در نزد اولیای خدیو مظفرا

فرض افتدش که هرچه توخواهی ببخشدت

از شوق خدمت ملک ملک پرورا