گفت جان بخشت مصور صورت الهام را

خصم بگریزد ز سهمش آری آری اشکبوس

چون کشدگرزگران دل بگسلد رهام را

بدر دنیا صدر دین ای کاندر ایوان می کند

باتو هرکس کین سگالد نیست هشیار ار نه مرد

تا خرد دارد نخاردگردن ضرغام را

جاودان مانی و خوانی هر صباح روز عید