موسیچه وار این همه دم لابه مرمرا

من آن همای اوج کمالم که بد مدام

سیمرغ وار قاف قناعت مقر مرا

یارب چه روی داده که باید به پیش خلق

هر روز روزیم چون دهد روزی آفرین

باید غذا ز بهر چه لخت جگر مرا

بگذشت صیت فضل وکمالم به بحر و بر