چیزی ز من به حیله ندزدد مگر مرا

گر چارپای راه سپر نیست گو مباش

پایی دو داده است خدا ره سپر مرا

باشد اگر به هر قدمی صدهزار دزد

مانم چرا به فارس که نبود در آن دیار

نی آب و خاک نی شتر وگاو و خر مرا

یک قطعه بیش نیست سفر از سقر ولی