کان بحر بیکران نشمارد شمر مرا

زان بیش چشم لطف وعطابم ازآندو نبست

چون نیست قابلیت از آن بیشتر مرا

هم نیست روی گفتم با ذوالریاستین

هفتاد شعرگفتم اندر مدیح او

یک آفرین نگفت به هفتاد مرمرا

آوخ که جنس فضل کساد است ورنه بود