شکر خدا و نعت پیمبرکنم از آنک

یک آفرین نگفت به هفتاد مرمرا

آوخ که جنس فضل کساد است ورنه بود

نقد سخن رواج تراز سیم و زر مرا

افزود آن به نعمت و این بر خطر مرا

من پادشاه ملک بیانم از آن بود

ز الفاظ گونه گونه حشر در حشر مرا