کفریست که حامی است ایمان را

یا ماه من از دو چهره وگیسوی

دربان بهشت کرده شیطان را

زلف سیهت برآن رخ روشن

ماهی است کنون که من ز شهر خویش

زین برزده ام به پشت یکران را

مهمیز ز دستم از پی رفتار