چون صاعقه کابر را زهم درد

از مار خدنگ کام ثعبان را

ای کوفته سر ستاره راگرزت

زانگونه که زخم پتک سندان را

تیغ تو برد به رزم خفتان را

اندر خبر است کایزد از قدرت

بر صورت خود نگاشت انسان را