گسترده به عرش و فرش دامان را

وز حسرت دود مطبخ خوانت

چشمی است پر آب ابر آبان را

از بس که رساست جامه قدرت

تا با رخ یار نسبتی باشد

هرسال به فضل گل گلستان را

تا محشر نسبت غلامی باد