به یک دو جام می کهنه تازه کن جان را

چه مایه مایلی ای ترک ترک و خفتان را

یکی بیاو میازار چهر الوان را

هوای جنگ چه داری نوای چنگ شنو

ز شور و طیش چه دیدی به سور و عیش گرای

که حاصلی به ازین نیست دور دوران را

ز سینه کینه بپرداز وکار آب بساز