چهارماهه نه بس بود شور و فتنه و جنگ

که حاصلی به ازین نیست دور دوران را

ز سینه کینه بپرداز وکار آب بساز

مزن بر آتش کین همچو باد دامان را

که باز زین زنی از بهرکینه یکران را

به زلفکان سیاهت به جای مشک و عبیر

چه بینم این همه گرد و غبار میدان را