تو عشوه سازکنی من مدیح سلطان را

از آن شراب که گر بیندش کسی شب تار

کند نظاره به ظلمات آب حیوان را

بده بگیر بنوشان بنوش تا ز طرب

خدیو راد محمد شه آن که ملکت او

ز هرکرانه محیط است ملک امکان را

ندانما به چه بستایمش که شوکت او