ز چنگ حادثه یک مملکت مسلمان را

ندانما به چه بستایمش که شوکت او

گشاده ز آن سوی بازار وهم دکان را

به خلق پارس بس این رحمتش که برهانید

اگرچه حاکم و محکوم را نبودگناه

که کس نداند علت قضای یزدان را

سخن درازکشد عفو شه بس اینکه سپرد