بزرگوار امیرا تویی که همت تو

که آفرید دماوند وکوه ثهلان را

قوی قوایم او خاک را بتوفاند

چنانکه باد به گرداب لجه طوفان را

زیاد برده عطایای معن و قاآن را

دوسال و پنج مه ایدون رودکه بنده به فارس

شنوده در عوض مدح قدح نادان را