دوسال و پنج مه ایدون رودکه بنده به فارس

چنانکه باد به گرداب لجه طوفان را

بزرگوار امیرا تویی که همت تو

زیاد برده عطایای معن و قاآن را

شنوده در عوض مدح قدح نادان را

متاع من همه شعرست و او بس ارزانست

یکی بگو چکنم این متاع ارزان را