شنوده در عوض مدح قدح نادان را

بزرگوار امیرا تویی که همت تو

زیاد برده عطایای معن و قاآن را

دوسال و پنج مه ایدون رودکه بنده به فارس

متاع من همه شعرست و او بس ارزانست

یکی بگو چکنم این متاع ارزان را

کسش ز من نخرد ور خرد بنشناسد