ز پشک مشک وز خرمهره در غلطان را

متاع من همه شعرست و او بس ارزانست

یکی بگو چکنم این متاع ارزان را

کسش ز من نخرد ور خرد بنشناسد

تویی که قدر سخن دانی و عیار هنر

برآن صفت که پیمبر رموز قرآن را

ولی تو نظم پریشانم آن زمان شنوی