ببنده بار دهی خاکبوس خاقان را

ولی تو نظم پریشانم آن زمان شنوی

که نظم بخشی یک مملکت پریشان را

چه باشد این دو سه مه تا تو نظم کار دهی

مرا مگو چو ترا نیست سازو برگ سفر

هلا چگونه کنی جزم عزم طهران را

ز ساز و برگ سفر یک اراده دارم و بس