که هست حامله صدگونه برگ و سامان را

مرا مگو چو ترا نیست سازو برگ سفر

هلا چگونه کنی جزم عزم طهران را

ز ساز و برگ سفر یک اراده دارم و بس

بدان اراده تنها اگر خدا خواهد

نبشت خواهم کوه و در و بیابان را

به جز تو از تونخواهم که نافریده خدای