از باد حمله توده ثهلان را

آن توسنی که بسپرد ازگرمی

یکسان چو برق کوه و بیابان را

آن گرم جنبشی که به توفاند

خارا به نعل خاره شکن کوبد

زانسان که پتک کوبد سندان را

چون زین نهی به کوهه او بینی