بگذار مدح او به کتاب اندر

ایدون خزان رسیده گلستان را

غیر از ثنای معتمدالدوله

از هر ثنا فرو شو دیوان را

تا حرز جان بود دل پژمان را

دیگر ممان به پارس که رونق نیست

در ساحتش فصاحت سحبان را