کز خشم چشم من شود خیره

هرگز نداده هیچ جهانبان را

با خود مرا به خشم میار ای چرخ

گردن مخار ضیغم غضبان را

از مشتری نداندکیوان را

عریانیم مبین که کنم چون صبح

از نور جامه پیکر عریان را