از نوش می نوازم دانا را

یک لقمه می شمارد لقمان را

من نخل و نیش و نوش بهم دارم

منت یگانه ایزد منان را

وز نیش می گدازم نادان را

آن عهدکوکه بود ز من تمکین

احرار یزد و ساوه وکرمان را