احرار یزد و ساوه وکرمان را

از نوش می نوازم دانا را

وز نیش می گدازم نادان را

آن عهدکوکه بود ز من تمکین

آن عصرکوکه چرخ هراسان داشت

از فر من مهان خراسان را

مانا نمود از پس میلادم