گوی آگهست لطمه چوگان را

در صد هزار سروگلستان نیست

آن جلوه یی که قامت جانان را

داند سخن که قدر سخندان چیست

آوخ که می بکاست هنر جانم

چون مه که می بکاهدکتان را

ای چرخ گردگرد سپس مازار