گرکسوتی ببخشد عریان را

آخر ز بحر ژرف چه گشتی کم

سیراب اگر نمودی عطشان را

از نور آفتاب چه می کاهد

قاآنیا ز نعت نبی در دل

نک بر فروز مشعل ایمان را

شاهنشهی که خشم و رضای او