برگرد مه نهاده یک طبله مشک چین را

در خواب دوش دیدم آن سرو راستین را

بر رخ حجاب کرده از شوخی آستین را

حیران صفت ستاده سر پرخمار باده

پوشیده در دو سنبل یک دسته سرخ گل را

بنفته در دو مرجان یک کوزه انگبین را

برگرد ماه کشته یک خوشه ضیمران را