شاها ز خدمت تو هرگه که دور مانم

بر نه سپهر فخر است تا حشر ماء و طین را

گر نام عزم او را بر باره یی نگارند

ناردگشوگردون آن باره حصین را

حنانه وار هردم از دل کشم حنین را

گویی ز مادر امروز زادستمی ازیراک

جز پوست جامه یی نیست این هیکل متین را