چتر ترا ز بس که فراخست دامنا

آن به که بدسگال تو زیرزمین رود

کش بر تمام روی زمین نیست مامنا

نبود عجب که بر دو جهان سایه افکند

در چینه دان همت سیمرغ جود تو

انجم دو دانه کنجد و یک مشت ارزنا

کوه از نهیب گرز تو خواهد به روز رزم