که بر جهندش ازگلو چو مارها ز غارها

سیاه مور در شکم کنند سرخ چهره هم

چه چهره قاصد عدم چه مور خیل مارها

شوند مورها در او تمام مار سرخ رو

ندیدم اژدر اینچنین دل آتشین تن آهنین

که افکند در اهل کین ز مارها دمارها

نه داد ماند ونه دین ز دیو پر شود زمین