فتد خمار ظلم وکین به مغز ذوالخمارها

ندیدم اژدر اینچنین دل آتشین تن آهنین

که افکند در اهل کین ز مارها دمارها

نه داد ماند ونه دین ز دیو پر شود زمین

به نظم ملک ودین نگر ز بسکه جسته زیب و فر

که نگسلد یک از دگر چو پودها ز تارها

الاگذشت آن زمن که بگسلد در چمن