درنمانم زین سپس درکار و بار خویشتن

تا به کی دارم روان خویش را در اضطراب

مصطفی فرمود ان الناس فی الدنیاء ضیف

حاصلش یعنی لدواللموت وابنوا للخراب

عرضه دارم حال خود را برجناب مستطاب

نقطه پرگار هستی خط دیوان وجود

قطب گردون کرم توقیع طغرای ثواب