پشه کی لاف توانایی زند پیش عقاب

آسمان هرجاکه درماند بدو جوید پناه

آری آری آستان او بود حسن المآب

عقل پیش قائل ذاتش بود تسلیم محض

ای شهنشاهی که پیش ابر دست همتت

عرصه دریای پهناور نماید چون سراب

تا نه بر مسمار ذاتت محکم الاطناب شد