خورید و دهید آنک دارید چیز

همان رنج و آتش بدیگر سرای

همه پادشاهند برگنج خویش

کسی راکه گرد آمد از رنج خویش

همان کز شماهست درویش نیز

چو باید خورش بامداد پگاه

سه من می بیابد ز دُرنامنه شاه