به پیمان که خواند بران آفرین

همان کز شماهست درویش نیز

چو باید خورش بامداد پگاه

سه من می بیابد ز دُرنامنه شاه

که کوشد که آباد دارد زمین

گر ایدون که زین سان بود پادشا

به از دانشومند ناپارسا