قاآنیا ببندگیش جان نثارکن

حالی به گردنش رگ شریان شود طناب

داند ضمیر اوکه سعیدست یا شقی

هر نطفه را نرفته به زهدان ز پشت باب

گم شو ز خویش و زندگی جاودان بیاب

خواهی دعاکنی که خدایش دهد دوکون

حاجت بگفت نیست خداکرد مستجاب