به عارض پریشان کند شعر شائب

کند ابر هاطل ز تقطیر ژاله

زمن را چوگردون پر از نجم ثاقب

همی هردم از برف زال زمانه

مرا هست بی مهر ماهی که بر من

بود مهر آن ماه چون روزه واجب

دو چشمش تعالی دو جادوی لاهی