چو از قعر وارون چهی سنگ ریزه

چوگردد پری وارم از دیده غایب

پریدوش چون مهره اختران را

برون ریخت از حقه چرخ ملاعب

ز چرخ معلق عیان شدکواکب

فروزنده دری در آن لیل اللیل

چو آویزه در ز جعدکواعب