برآشفت و یکباره بنمود پشت

جوان را چو شد سال برسی و هفت

نه بر آرزو یافت گیتی برفت

همی بود همواره با من درشت

برفت و غم و رنجش ایدر بماند

دل و دیده من به خون درنشاند

کنون او سوی روشنایی رسید